Pomiar stężenia autoprzeciwciał stymulujących tarczycę, zwanych TRAb, jest istotnym narzędziem w diagnostyce choroby Gravesa-Basedowa (ChGB). Te przeciwciała występują w 90-100% przypadków ChGB i mogą pomóc w różnicowaniu nadczynności tarczycy, zwłaszcza w kontekście tyreotoksykozy ciążowej. Dodatkowo, TRAb są użyteczne w diagnozowaniu ChGB u pacjentów z prawidłowymi wynikami funkcji tarczycy, lecz z objawami pozatarczycowymi, takimi jak oftalmopatia czy akropachia. Analiza tych przeciwciał pozwala również na prognozowanie przebiegu choroby oraz planowanie leczenia i oceny odpowiedzi na terapię.
W przypadku pacjentów z ChGB, wysoki poziom TRAb zwiększa ryzyko nawrotu choroby. U kobiet w ciąży z ChGB lub innymi chorobami autoimmunologicznymi tarczycy, badanie TRAb przeprowadza się na początku i końcu ciąży, aby ocenić ryzyko ewentualnej nadczynności lub niedoczynności tarczycy u płodu i noworodka. Wzrastający poziom TRAb w trzecim trymestrze u ciężarnych z ChGB może sugerować nadczynność tarczycy u dziecka.
Wiązanie autoprzeciwciał z receptorem dla TSH (TR) na komórkach tarczycy może wywołać różne efekty – stymulujące lub hamujące, w zależności od ich właściwości. W przebiegu choroby może dochodzić do zmiany tego efektu, zazwyczaj z blokującego na stymulujący. Takie interakcje prowadzą do nadczynności lub niedoczynności tarczycy. Możemy wyróżnić dwa rodzaje immunoglobulin: stymulujące (TSI), które zwiększają produkcję hormonów tarczycy, oraz blokujące, które hamują ich wydzielanie.
Brak specjalnych wymagań.
